Vá hvað mér finnst mikið af fólki sem að ég þekki eða kannst við
vera að deyja!!
Einn af mínum "stóru bræðrum" er dáinn. Já eins og flestir vita
þá á ég ekki stóran bróðir hvað þá nokkra, en ég er alin upp í
björgunarsveit og þar átti ég þó nokkur "stóru systkyni" sem að mér
þykir ávallt vænt um. Það er því mikið áfall að einhver úr þessum
hóp sé fallinn frá. Hann Bragi var einn af mörgum heimalingum hjá
mömmu og pabba þegar mamma var formaður í Stakk. Þau kölluðu mömmu
og pabba meira að segja Gugga mamma og Biddi pabbi 
Þess vegna
fór ég að kalla þau stóru systkynin mín. Seinna urðu þetta alveg
frábærir félagar sem að tóku mér eins og ég er og létu sér ekki
skipta að ég var 5-8 árum yngri en þau Ég á mínar bestu
minningar frá þessum tíma. Það var alltaf stutt í húmorinn og
stríðnina hjá Braga og þegar ég hugsa um hann þá man ég alltaf
hvernig hann glotti til mín eins og ég ætti bara að passa mig á því
hverju hann gæti tekið upp á
Jæja Bragi minn ég vona að við munum hittast á ný. Guð fylgji
þér á leið þinni í ljósið. Stakks-partýin verða ekki söm án þín,
það er eitt sem að víst er. Mig langar að láta fylgja þér ljóð sem
að ég samdi og mér finnst viðeigandi núna:
Huggun
Kæri vinur ég sakna þín,
ég vildi að þú kæmist aftur til mín.
En þú ert umvafin ljósi þar,
eins og þú varst reyndar allstaðar.
Sárt er að horfa á eftir þér,
en ég veit að þú munt muna eftir mér.
Því þitt hreina hjarta og bjarta sál,
munu þerra okkar trega tár.
Kæri vinur farðu í friði og megi Guð styrkja dætur þínar, Thelmu
og aðra ástvini og félaga.
En að öðru...
Lífið hér gengur sinn vanagang. Birgittu gengur vel í nýja
skólanum og er búin að eignast nýjar vinkonur. Er að fara í sitt
fyrsta afmæli í bekknum á morgun hjá Maríu vinkonu sinni
Guðbjörg er farin að babla svo mikið á dönsku en samt bara orð
og orð en svo eru örfáar setningar inn á milli Svaka dugleg.
Mesta vesenið við að setja hana á leikskólann á morgnanna er það að
krakkarnir eru of dugleg að fagna henni. Barnið er víst svona
svakalega vinsæl að það jaðrar við það að vera óþægilegt 
Hún á
eftir að verða stór stjarna með þessu móti Ekki það að hún
sækist eftir athyglinni, hún vill ekki hafa neinn of mikið ofan í
sér, týpýsk meyja eins og mamma
Ívari gengur vel í skólanum og er hann alltaf að ná dönskunni
betur og betur. Hann er samt eins og hann á að sér að vera finnst
að hann sé alveg út að aka, en bara svo að þið vitið þá finnst
honum það alltaf en svo brillerar hann Ég reyni að minna hann á
það er svona er kallinn minn ÞRJÓSKUR Vill ekki trúa því
Af mér er allt við það sama bíð bara eftir bókunum frá Íslandi
svo að ég geti byrjað í fjarnáminu. Ég er búin að tapa mér eins og
kallinn minn segir alltaf ég er búin að missa 5 kíló á tveim
vikum. Og viljið þið vita hverning....ég byrjaði að borða oftar og
drekk aðeins meira vatn Já og mætti einu sinni í ræktina En
núna er ég að fara á fullt í hana, en bara eftir að ég og Ívar
klárum að mála í gömlu íbúðinni. Verð ekkert smá fegin þegar það er
búið 
Svo erum við að fara að taka á móti tengda mömmu og tengda
pabba núna 19 okt og svo koma pabbi, mamma og Jón afi
þann 10 nóv og verða þau yfir afmælið hennar Birgittu Stelpurnar
vita ekkert því að þær myndu deyja úr spenningi ef að þær vissu
þetta 
Okkur hlakkar svo til að hitta fjölskylduna að við erum sjálf að
farast úr spenningi
Vetrarfríið er í næstu viku og mig hlakkar til..nóg að gera
Settum stelpurnar saman í herbergi aftur, bæði vegna allra
gestanna og einnig því að þær virðast vilja vera saman Svona
eiga góðar systur að vera Bara stolt mamma Nei þær eru
orðnar svo vanar að vera saman að þeim finnst það best þannig. Það
hentar okkur auðvitað mjög vel því að þá fáum við auka herbergi,
þangað til að þær biðja um annað
Jæja hætt í bili..
Hugsið vel um hvort annað, lífið er bara allt of stutt til að
sóa því í vitleysu.
Love you all....
Feita Dúfan (sem að er mikið að hugsa um lífið og tilveruna og
því mjög meir)